Op Curacao bij Jenna

Ik ben op Curacao. Valerie, mijn zus, is op 9 februari bevallen van haar derde dochter Jenna(nummers 1 en 2 zijn een tweeling)en haar uitgerekende datum kwam goed overeen met de periode van het jaar waarin ik in mijn eentje op vakantie wilde komen. Het reizen valt me zwaar, steeds zwaarder, maar het is zeker de moeite waard. Niet is te vergelijken met de eerste weken van een kleine baby en het is heel bijzonder om dit van heel dichtbij te kunnen meemaken, juist omdat ik al zolang al zo ver weg benvan de familie. Van de zomer is ze al zo groot en zonder mijn eigen monsters hebben Vallie en ik alle tijd om bij te praten en ervaringen uitwisselen. Quality time heet dat. Jenna is zoet en lief, eet en slaapt de hele dag (op een paar kleine momenten na. Voila, een foto van Jenna!

Max and me

 

water truck

Deze is vandaag gemaakt!

debiele momenten neutralizer

Naar aanleiding van diverse vragen (o.a. van mijn Ento) over de manier die ik heb gevonden mijn mijn debiele momenten in toom te houden, toch nog een iets langer verhaaltje.

Hoe ga ik er mee om? Ik denk dat dit heel persoonlijk is. Wat voor mij werkt, werkt voor een ander niet. Maar aangezien de contfrontatie met extreme armoede zowiezo een zeer persoonlijke zaak is, kan dit niet anders. Voor mij kwam de ommekeer op de dag dat ik niet meer naar de mensen keek als arme sloebers, maar als andere mensen who just happen to have nothing.

Het is eigenlijk heel eenvoudig als je erover nadenkt: Denk niet altijd dat jouw leven zoveel beter is dan het leven van een ander. Als je kijkt naar de mensen om je heen, probeer niet alleen hun context te zien (geen armen, vieze kleren) maar kijk naar de mensen zelf en zie ze voor wie ze zijn. Wij zijn denk ik snel geneigd naar anderen te kijken door onze eigen bril. Iemand zonder schoenen is al snel zielig als jij 20 paar hebt staan (ok, ik heb mischien ietsjes meer dan 20 paar). Is dat dan echt zo? Ja ze hebben minder en ongetwijfeld een hoop meer (geld)zorgen, maar betekent dit nu echt dat jouw leven zoveel beter is? Ik merkte dat ik in het begin moeite had met mijn beslissing om nooit geld te geven aan bedelaars op straat totdat ik mij realiseerde dat het beeld zo contrastreerde met wat ik een menswaardig bestaan vond dat ik het bijna niet aan mezelf kon verkopen om het niet te doen.Maar geld geven helpt niet, zeker niet aan kinderen. Daar houdt je alleen een verschrikkelijk systeem mee in stand. Het is zaak om via andere kanalen een steentje bij te dragen.


Ik pretendeer niet dat de situatie hier ok, omdat de context anders is. De situatie hier is niet ok, een hoop is voor verbetering vatbaar. Maar ik realiseer zeer goed dat het "westerse" referentiekader niet geschikt is om deze maatschappij te begrijpen. Iemand die in Dharavi woont (dat doorgaat voor de grootste sloppenwijk ter wereld), is niet perse zielig of ongelukkig. Hij heeft alleen geen huis omdat de stad uitpuilt en de politiek (op alle niveaus) niet bij machte is dit probleem op te lossen. Hij heeft in 90% van de gevallen wel een baan en grote kans dat zijn kinderen studeren aan de universiteit of een hippe baan in de IT-sector hebben. Ze hebben TV's, scooters (auto's nemen te veel plaats in) en compleet ingerichte keukens. Alleen geen ruimte.

Ja, er is een hoop voor verbetering vatbaar, maar we kunnen ook een hoop leren van de mensen hier. In deze stad kan iemand met bijna niets trots op de hoek van een straat luciferdoosjes staan verkopen voor een rupee meer dan waarvoor hij ze zelf een paar straten verderop heeft gekocht. Trots. Mensen zorgen voor zichzelf in deze stad. Noodgedwongen weliswaar omdat er niet zoiets bestaat als bijstand, en niemand ze na 3 jaar weer een nieuw bankstel verstrekt uit het bijzondere bijstand-potje, maar ze doen het mooi wel.

In het westen weten we niet meer hoe dat moet. Wie heeft het nou slecht?

Debiele momenten

Mijn zus en ik noemen het debiele momenten. Als rechtgeaarde dochters van Freddy hebben ook wij er af en toe last van, deze debiele momenten. Je doet er niets aan, het overvalt je op de meest onmogelijke momenten en je kunt niet anders dan eraan toegeven.

De uitdrukking is een goed voorbeeld van hoe wij - toen we opgroeiden - woorden uit de ene taal verbasterden om het bij een andere taal te laten passen. Wij breidden zo moeiteloos nederlands, engels, papiamento en spaans aan elkaar tot een geheel nieuw dialect, overigens tot grote frustratie van mijn vader die vond dat we of de ene of de andere taal moesten spreken. Na al die jaren hebben we er gelukkig niets ernstigs aan overgehouden (of de constante strijd tegen overgewicht moet daaraan te wijden zijn.....)

Terug naar de debiele momenten. Debiel heeft hier niet (perse) de nederlandse betekenis, maar is een verbastering van het papiamentse debil. Debil betekent "zwak". Zwakke momenten dus.

Het wordt een beetje een lang verhaal maar Vallie en ik hebben zwakke momenten als we een zwerver op straat geld geven, of als we op straat veel te dure pakjes kauwgum kopen van een tandeloze vrouw, of een stukje "bijechi"(staatslot) kopen van een straat verkoopster terwijl we weten dat we toch nooit iets winnen.

Debiele momenten komen in vele soorten en maten voor. Het belangrijkste kenmerk is dat je iets doet of laat waarvan je weet dat het zeker in jouw nadeel is, maar iemand anders of de gemeenschap heeft daar baat bij. Begrijp me niet verkeerd, ik denk dat elke gemeenschap gebaat is bij een gezonde dosis debiele momenten. Het probleem waar ik mee zit is dat er bij mij nauwelijks een overweging aan voorafgaat, ik lijk soms niet anders te kunnen handelen.

Debiele momenten dus, je kunt er alleen aan toegeven.

In Mumbai zijn debiele momenten dodelijk, dat hoef ik niet uit te leggen. Je kan niet bij elke zwerver en elk bedelend kind - al dan niet met ledematen - eraan toegeven. Je gaat eraan onderdoor. Ik heb inmiddels een goede manier gevonden om hiermee on te gaan.

Dat wil niet zeggen dat ik helemaal debiele-momenten-vrij ben. Ik heb er bijvoorbeeld last van als ik blikjes zwan cocktailworstjes vind. Ik koop het nooit allemaal. Ik laat altijd een paar blikjes staan voor een ander die ook de hele stad af is gegaan op zoek naar deze worstjes.

Een paar weken geleden ontdekte ik dat er een hele kolonie duiven woonde in een nis achter ons terrras waardoor het terras continu werd ondergescheten door die vieze beesten, het er continu stonk naar duivenstront en ik helemaal gestoord werd van de 24X7 gekir. Toen ik de tuinman vroeg de boel uit te mesten en een schotje voor de ingang te zetten kwam ik erachter dat er net een nieuw nestje met jonge duifjes in zat. Ze konden nog niet vliegen. Wat nu te doen?

Debiel moment dus.

We hebben geduldig enkele weken gewacht tot de duiven groot genoeg waren om uit te vliegen en toen is de boel pas schoongemaakt. Sindsdien leven ze op het terras, schijten ze nog meer dingen onder en heeft het gekir onmetelijke normen aangenomen.

Ik moet echt van die debiele momenten af.........

De riksja-wallah

Grappig hoe je door bepaalde ervaringen je gedrag leert bij te stellen om er vervolgens achter te komen dat je gedrag gebaseerd is op bepaalde veronderstellingen die niet altijd opgaan.

Nee, dit is geen psychologisch-sociologish-antropologisch beschouwing over leven in Mumbai (of misschien toch wel?), maar een aha! moment naar aanleiding van twee riksja-ritjes

Een van de eerste dingen die ik hier leerde managen was een ritje met de riksja.
- Hoe houd je ze aan? (wapperen met de handjes)
- Hoe lees je de meter? (bedrag minus 1 rupee)
- Hoe betaal je? (altijd gepast, ze hebben nooooooooooit change)
- Wel of geen tip? (korte rit: geen, langere rit: een paar rupees nooit meer dan 2 a 3)
- hoe spreek je ze aan? (nooit met twee woorden spreken, is verwarrend. Gebruik geen lange volzinnen, verstaan ze niet. Ondersteun je vraag dan wel opdracht altijd met nonverbale tekens, ze verstaan eigenlijk zowiezo geen engels, schreeuw indien nodig)

Handig is het om wat kreten in hindi te kennen zoals:
- Ruko! (stop!)
- RUKOOOOOO!!!!!"(IK ZEI TOCH STOP, EIKEL!!!)
- right lo (rechtsaf)
- left lo (linksaf)
- change hai? (heeft u ook wisselgeld?)

Na een korte inwerkperiode, had ik het helemaal onder de knie en kan ik met trots zeggen dat ik een volleerd riksja-nemer ben. Desgewenst geef ik nu ook cursussen aan derden.

Maar door twee ervaringen, allebei in de afgelopen dagen moet ik mijn beeld van de riksjarijder enigzins bijstellen.

Vorige week zat ik met Mauch in de riksja en lette ik niet zo goed op de weg waardoor ik op het allerlaatse moment "ruko!!!" moest roepen om de rikjsa te laten stoppen. Hij stopt, draait zich om en zegt tegen me in perfect engels "you want me to stop here ma'am?". Die kon ik in mijn zak steken.

Vandaag bracht ik Mauch naar school met de riksja. Bij het instappen zeg ik - geheel tegen protocol - "good morning" tegen de rikjsa-walah. Hij draait zich om en zegt: "Good morning Ma'am! Where shall I take you?". Ik geef aan waar we naartoe gaan en verzoek hem even bij de school te wachten terwijl ik el Mau naar binnen breng. Terug bij de riksja zie ik hem uitgebreid zijn wagen poetsen. "More clean now, Ma'am" zegtie, terwijl hij me uitnodigt weer plaats te nemen, "Next stop?". Weer thuis betaal ik hem inclusief een kleine tip (overigens niet conform de regels voor kleine rit). Terwijl ik wegloopt roept hij nog "Tomorrow same time?".

Nou, dit heb ik nog nooit meegemaakt en leert mij des te meer not to judge books by their cover ( ik begin steeds meer als mijn moeder te klinken). Met ik mijn vooroordeeld ten aanzien van de riksjarijder nu bijstellen? Of is het de uitzondering die de regel bevestigt?

Travelher presentatie!

druk geweest-------> Travelher!!!!!

IK ben druk geweest lieve mensen. Ik realiseer me dat ik best tijd had kunnen maken om jullie op de hoogte te houden, maar het was echt druk.

Het is dan eindelijk zover. Ik ben begonnen. Maandenlang ben ik aan het knutselen geweest met mijn tasjes. Nu heb ik mijn eerste verkoop gehad in het Marriott hotel! Tijdens een besloten bijeenkomst heb ik mijn reistasjes (inmiddels om gedoopt tot "travel buddies" tentoongesteld en bijna alles verkocht. Het was een geweldige ervaring en de vraag is HOE NU VERDER???????

Annet (stiefschoonmoeder, vriendin en tevens grafisch ontwerpster) heeft voor mij een logo gemaakt. Ik heb nu visitekaartjes, labels en briefpapier dus ben ik superprofi!!!!

ik zal proberen mijn presentatie te bloggen..............

Positief Mumbai deel 2

In de nieuwe serie positief Mumbai volgt nu al heel snel de tweede aflevering. U zult wel begrijpen waarom. Ik weet niet eens zeker of hij echt uit Mumbai komt, maar dat doet er eigenlijk niet toe. Ik geef u John Abraham, gekozen tot Asia's sexiest man (en nummer 7 van de wereld). En ja, ik geef toe, hem "positief" noemen is enigzins een understatement! Ex-model en acteur, zijn laatste film Dostana draait nu in de bioscoop. Helaas heb ik nog niet de gelegenheid gehad om erheen te gaan. De film schijnt zeeeeeer de moeite waard te zijn (verhaallijn en diepgang natuurlijk). Van zeer betrouwbare bron weet ik dat hij de zwerm vrouwen die hij aantrekt met open armen ontvangt. Dat is toch aardig?

Positief Mumbai, deel 1

In de nieuwe serie "positief Mumbai" heb ik vandaag de eerste aflevering. Vandaag reden Maarten en ik naar het zuiden. Bij de Mahim junction, een erg druk punt in de stad, werd deze flyer uitgedeeld door de politie. De automobilist wordt verzocht een andere route te nemen zodat het verkeer beter kan doorstromen.

Sinterklaas

Sinterklaar was in Mumbai! Op de foto Maurits en zijn Keesie tijdens de Sinterklaas viering met de Nederlandse/Belgische club. Deze sint kwam echt uit spanje!

Hij had wat pieten vooruit gestuurd die de schoenkadootjes hebben verzorgd vanaf het moment dat hij in Nederland voet aan wal zette. Sinterklaas weet waar we wonen omdat Sinterklaas alles weet. We staan in het grote rode boek. Dat is ook de reden waarom Soham, je vriendje geen kadootjes krijgt omdat hij niet in het grote rode boek vermeld wordt. We kunnen niet elke dag de schoen zetten omdat er maar een paar pieten naar India zijn gestuurd en ze hebben een heleboel kindjes de bezoeken. Als de pieten elke dag bij ons langs moeten komen, zullen er andere kinderen zijn die geen kadoos krijgen. En dat zou niet aardig zijn toch? Sinterklaas weet inderdaad precies wat jij wilt hebben, maar het kan best zo gebeuren dat hij niet weet waar hij blauwe Bakugon-ballen kan kopen. Een briefje aan sinterklaas met aanwijzingen daaromtrent zal zeker helpen.


Ik zal zijn privacy niet schenden door een kopie van de brief van Max mee te scannen. Laat ik zeggen dat het erg lief, maar duidelijk was. Niet alleen de winkel wordt genoemd, maar ook dat hj in de winkel twee keer linksaf moet en door moet lopen tot aan de onderkant van de roltrap. Het heeft geholpen want hij kreeg blauwe Bakugon-ballen (don't ask, just google) en Maurits een trampoline.

Mumbai meri jaan (Mumbai mijn liefde)

Lieve familie en vrienden,

Het is inmiddels twee weken geleden dat wij 's ochtends wakker werden en erachter kwamen dat deze vreselijke aanvallen aan de gang waren in het zuiden. Gelukkig wonen we in het noorden van de stad, maar deze plekken waren ons erg bekend en dierbaar en het is hartverscheurend om ze in vlammen op te zien gaan. Wij kwamen vooral in de Taj erg graag.

We hebben gelukkig geen vrienden verloren, maar het idee alleen al dat wij er net zo goed hadden kunnen zitten is "chilling". Tenslotte hebben Maarten, Annet (Oma) en ik er dinsdagochtend nog koffie gedronken en waren we van plan om donderdagavond terug te gaan om een veiling van Indiase kunst bij te wonen. In de afgelopen twee weken hebben we legio verhalen gehoord van vrienden die familie en vrienden hebben verloren of juist niet hebben verloren. Een goede vriend van ons was onderweg naar cafe Leopold en moest rennen voor zijn leven. HIj heeft uiteindelijk met een stel anderen de hele nacht in een cafeetje gezeten. Pas de volgende ochtend durfde hij naar huis te gaan.

De grap van dit verhaal (voor zover dit grappig is tenminste) is dat Azam (zo heet die vriend) veel eerder val plan was om naar Leopold's te gaan. Hij zou een bezoekende kennis meenemen die het boek Shantaram had gelezen en heel graag Leopold's wilde bezoeken. Het wachten was op Nouhad, zijn vrouw, die in de gym aan de praat werd gehouden door een kennis. Zij moest zich echt van haar losrukken en was dus laat thuis. Als Nouhad niet te laat was geweest had Azam in Leopold hebben gezeten op het moment dat de terroristen daar binnen kwamen. Wij maakten vaak grapjes over de klok-kijk-vaardigheden van Azam en Nouhad (Maarten heeft zelfs een running gag als we met ze uit eten gaan: "zullen we vast het voorgerecht bestellen?"). Ik heb al tegen Nouhad gezegd dat ze in het vervolg altijd te laat mag komen!

De Mumbaikars zijn verdrietig. De Taj, de Oberoi, Victoria Station, dit zijn plekken die ze in hun hart bewaren. Ze zijn ook boos, vooral op politici. Ik hoop dat deze boosheid wordt gebruikt om positieve veranderingen teweeg te brengen. De stad heeft het nodig.

Sommige expats zijn bang, een enkeling heeft (tijdelijk) het land verlaten. Anderen zijn boos op India omdat zij zich niet meer veilig voelen. Ik ben niet boos, maar verdrietig dat Mumbai dit is aangedaan en dat niemand zich nergens ter wereld echt veilig kan wanen.

Maar de mensen hier zijn sterk, ze kunnen tegen een stootje. De Taj wordt in alle glorie herteld, al duurt het een jaar. Ik sluit af met de voorpagina('s) van de Time Out van deze week. Zo denken we erover!
.

AANSLAGEN IN MUMBAI!!!

We zijn in orde, iedereen is thuis.

Mac Express

Mac Donalds. Je vindt ze overal ter wereld dus ook in Mumbai.Wij kwamen er vroeger graag van tijd tot tijd, maar de laatste jaren smaakt het steeds minder en komen we er eigenlijk zelden. Ook uit zelfbescherming sinds we van die verschrikkelijk gezonde mensen zijn geworden.

De kinderen vinden het helemaal geweldig, niet het eten, dat vinden ze ook niet lekker maar uiteraard het poppetje bij de Happy Meal. Het poppetje compenseert een hoop. In Mumbai is de golden arches niet strictly "veg", maar de sappige runderburgertjes zijn wel subtiel vervangen door veg- en aardappelburgers (de zogenaamde aloo-pattys)en overal zit een dosis curry door. Bovendien hebben ze geen chicken nuggets en bestaan de blije maaltijden alleen uit een broodje en wat te drinken. Nou wil het toeval dat de mannen de broodjes niet lusten, maar wel graag een frietje eten. Het frietje moet je extra bijbestellen. Wat ik dan meestal doe is twee happy meals bestellen en twee frietjes. De burgers (met aloo-patty) neem ik mee naar huis en bied ik het huispersoneel aan. De jongens eten frietjes, drinken cola en spelen met hun poppetjes.

De laatste keer dat ik er was, enkele maanden geleden, dacht ik dat de tijd rijp was om de kassa-jongen een lucratief voorstel te doen. Ik bestel twee happy meals, maar wil alleen poppetje, frietje en cola. Frietje is een stuk goedkoper dan burger! Hij ging er niet op in. Als ik een burger bestelde kreeg ik een burger en geen frietje. "Maar het is in jullie voordeel!", probeerde ik nog in mijn naiviteit, "het frietje is stukken goedkoper dat de burger!!!. De burgers mag je houden, geef me alleen twee frietjes!" Helaas was het tegen dovemansoren gezegd. Regels zijn regels en hij kon een dergelijke wisseltruuk niet legitimeren.

Ik besloot er nooit meer naartoe te gaan, maar het lot is mij niet gunstig gezind. Op dit moment hebben ze een Ben 10 aktie. Dat hadden ze in mei in Maleisie en van de zomer op Curacao ook, maar omdat onze bezoekfrequentie niet hoog genoeg lag hebben we maar 2 van de 4 poppetjes kunnen verzamelen. Eeen groot probleem dus, dat begrijpen jullie wel.

Dus dacht ik, ik bel de Mac Express. Die bezorgen aan huis, hoef ik er tenminste niet voor de deur uit. Dat gesprek ging zo.

Goedemiddag, u spreekt met Mac Express, hoe kan ik u helpen?

Goedemiddag, u spreekt met Monique Rhuggenaath. Ik wilde graag twee happy meals bestellen.

Kunt u mij eerst vertellen welk Mac Donalds filiaal zich het dichtste bij uw woning bevindt?

Dat kan ik, dat is Mac Donalds in Bandra op Linking road.

Link Road in Andheri?

Nee, Linking Road in Bandra.

S.V. Road in Santa Cruz?

Nee, Linking Road in Bandra.

Atja, Atja (o ja, o ja) Een momentje aub.

(3 minuten later)

Gevonden mevrouw, Mag ik uw telefoonnummer noteren?

Jazeker! Dat is 9819622828


Dank u mevrouw! Mag ik u vervolgens vragen wat de naam is van uw woning of appartement?

Dat mag, dat is Narain Terraces, Union Park Road.

Narain Palace?

Nee, Narain Terraces, Union Park Road.

Narain Terraces....... Is het aan de Ambedkar Road?

Nee, nee, het ligt daar wel vlakbij, maar de straatnaam is Union Park Road. Het appartement ligt tegenover Kubelisq en vlakbij Barbeque Nation en CLub IX. Het is even voorbij het dr. Ambedkar beeld.

Ligt uw appartement achter het Rock View appartment?

Geen idee.


Ligt het naast de air india colony?

GEEN IDEE, Ik zei het u al, vlakbij BBQ Nation en club IX. Ik denk dat u zo genoeg landmarks heeft. Eerlijk gezegd begint dit gesprek me behoorlijk te ergeren. Wat heeft nu nog meer nodig om twee happy meals te kunnen laten bezorgen? Ik had ze net zo goed zelf kunnen gaan halen! IK ZEG HET NOG EEN KEER: NARAIN TERRACES, UNION PARK ROAD, VLAKBIJ DR. AMBEDKAR BUSTE, CLUB IX EN BBQ NATION EN RECHT TEGENOVER KUBELISQ!!!


tuut tuut tuut tuuuuuut.
Hij hing gewoon op.
En dat deed hij express.
No more mappy meals.

Maarten's zijn favoriete bezigheid